เรื่อง หัตถ์พิสูจน์พลิกยุทธภพ ระบบล่าวิญญาณแค้น

คม๣ี๨ผ่าตัดบางเฉียบสะกิดลงบนรอยแยกของแผ่นกะโหลก กู้เยี่ยนไม่แม้แต่จะเหลือบมองบานศิลาแกรนิตหนาสามศอกที่สั่นสะเทือนจากแรงกระทุ้งด้านนอก

เขากำลังฟังเสียงกระดูก

"ใต้เท้ากู้..." เสียงของเยี่ยนหรูเสวี่ยแหบพร่าสั่นเครือ "พวกมันเริ่มทำลายประตูด้านนอกแล้ว ศพทารกนี้... มีสิ่งใดผิดปกติอีกงั้นหรือ?"

"ผิดปกติทุกจุด"

กู้เยี่ยนปลดดาบยักษ์หนักสามสิบจินออกจากหลัง วางพิงขอบแท่นหินแผ่วเบา เลี่ยงไม่ให้เกิดแรงสะเทือนถึงโลงหยกขาว

โครงกระดูกทารกแรกเกิดเปราะบางยิ่งกว่าเปลือกไข่ แคลเซียมยังไม่รวมตัวสมบูรณ์ หากลงน้ำหนักมือพลาดเพียงนิด ทุกอย่างจะแหลกเป็นผงธุลี

"ถือตะเกียงให้มั่น ขยับเข้ามาทางซ้ายอีกสามชุ่น" กู้เยี่ยนสั่งเสียงเรียบ "ส่องไฟลงมาตรงรอยต่อกะโหลก"

เยี่ยนหรูเสวี่ยก้าวเข้ามาชิด กลิ่นหอมจางประจำกายเจือไอเย็นยะเยือกของพิษในร่าง ลมหายใจอุ่นระบายรดต้นคอของเขาขณะนางโน้มตัวลงประคองแสงไฟ

ท่อนแขนซ้ายของนางปรากฏรอยปื้นสีม่วงคล้ำลามจากข้อมือถึงข้อศอก พิษเกลือหิมะพันปีกำเริบหนักจนผิวขาวผ่องแลดูโปร่งแสง แต่นางยังคงกัดฟันนิ่ง ไม่ยอมปริปากร้องขอความช่วยเหลือสักคำ

สตรีผู้นี้หยิ่งทะนงจนน่ารำคาญ แต่ก็น่าชื่นชมในเวลาเดียวกัน

กู้เยี่ยนใช้ปลายพู่กันขนจิ้งจอกจุ่มน้ำมันหอมระเหย ปัดเศษฝุ่นผงโบราณที่เกาะติดออกอย่างประณีต เผยรอยต่อของแผ่นกระดูกศีรษะชัดเจน

"กระดูกหน้าผากยังแยกเป็นสองชิ้น ช่องว่างตรงกระหม่อมหน้าเปิดกว้างเกือบหนึ่งชุ่นครึ่ง" กู้เยี่ยนใช้แท่งทองเหลืองทาบวัด "นี่คือรอยต่อกระหม่อมของทารกที่คลอดตามธรรมชาติ ไม่ใช่เด็กที่แท้งในครรภ์"

นิ้วมือเรียวยาวขยับไปวางทาบกระดูกต้นขาและกระดูกไหปลาร้าจิ๋ว

"ความยาวกระดูกต้นขาสองชุ่นเจ็ดเฟิน ผิวกระดูกชั้นนอกแข็งแรงสมบูรณ์ ทารกผู้นี้ครบกำหนดเก้าเดือนเต็ม และมีชีวิตรอดหลังคลอดได้เพียงสามถึงเจ็ดวันเท่านั้น"

ดวงตาหงส์ของเยี่ยนหรูเสวี่ยเบิกกว้าง แสงไฟในตะเกียงสะท้อนแววตื่นตระหนก

"สามถึงเจ็ดวัน... แต่บันทึกราชสำนักระบุชัดเจน พระสนมเอกเจินให้กำเนิดองค์ชายใหญ่แล้วทรงพระประชวรด้วยโรคระบาด สิ้นพระชนม์พร้อมทารกในเวลาเพียงเดือนเศษ"

"ประวัติศาสตร์เขียนโดยผู้ชนะเสมอ" กู้เยี่ยนแค่นยิ้มเย็น

เขาชโลมน้ำมันหอมระเหยลงรอบปากแผลทรงกลมบริเวณกระหม่อมด้านหลัง รอยเจาะขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยปรากฏคราบไขมันแห้งกรังสีน้ำตาลเข้มติดแน่นตามขอบด้านใน

"ดูตรงนี้ให้ดี" กู้เยี่ยนชี้ปลายแท่งโลหะไปยังขอบรอยเจาะ "รอยตัดรอบวงมีรอยบากเกลียวสามเหลี่ยมสามจุด ทำมุมหนึ่งร้อยยี่สิบองศาเท่ากันพอดี นี่ไม่ใช่อาวุธของมือสังหาร และไม่ใช่รอยเขี้ยวสัตว์อสูร"

เยี่ยนหรูเสวี่ยเพ่งมอง ร่างกายพลันแข็งทื่อ "รอยเกลียวสามจุด... คล้ายรอยสว่านเจาะกะโหลกเพื่อระบายเลือดคั่งของหมอหลวง?"

"เป็นเครื่องมือแพทย์" กู้เยี่ยนยกแว่นขยายผลึกหินเขี้ยวหนุมานขึ้นส่อง "แต่สว่านสามแฉกชนิดนี้มีฟันปลาขนาดเล็กพิเศษที่ปลายกระบอก เป็นของที่ 'หอโอสถหลวง' สั่งตีขึ้นมาเป็นพิเศษเมื่อยี่สิบปีก่อน เพื่อใช้ดูดสกัดโอสถจากไขกระดูกสัตว์วิญญาณชั้นสูง"

"ยี่สิบปีก่อน?!" เยี่ยนหรูเสวี่ยขมวดคิ้วแน่น "หากการสลับตัวทารกเกิดขึ้นเมื่อสามสิบปีก่อน เหตุใดรอยเจาะบนกะโหลกจึงเป็นเครื่องมือเมื่อยี่สิบปีก่อนได้เล่า?"

กู้เยี่ยนใช้ใบ๣ี๨สะกิดผลึกเกลือสีขาวใต้แผ่นกระดูกท้ายทอยขึ้นมาดมเบาๆ

"เพราะทารกไม่ได้ถูกดูดไขสมองจนหมดตั้งแต่สามสิบปีก่อน" แววตาของกู้เยี่ยนทอประกายเหี้ยมเกรียม "ร่างถูกแช่แข็งด้วยน้ำแข็งพันปีตั้งแต่แรกเกิด หัวใจหยุดเต้น แต่พลังวิญญาณแห่งสายเลือดมังกรยังคงอยู่ จนกระทั่งเมื่อยี่สิบปีก่อน... มีคนต้องการพลังสายเลือดมังกรบริสุทธิ์เพื่อหล่อเลี้ยงวิชามาร จึงแอบเข้ามาในสุสาน เจาะดูดไขสมองและไขกระดูกสันหลังออกไปจนเหือดแห้ง!"

ความจริงอันวิปริตทำให้เยี่ยนหรูเสวี่ยเซถอยหลังไปครึ่งก้าว ใบหน้างดงามซีดเผือด

"สารเลว..." นางสบถลอดไรฟัน "เพื่อบัลลังก์จอมปลอม ถึงกับแช่แข็งทารกสายเลือดตนเองไว้เป็นคลังโอสถงั้นหรือ!"

"ความโลภของคน เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน" กู้เยี่ยนเอ่ยเสียงเรียบ

เขานำกล่องไม้บุผ้าไหมออกมา ใช้ปากคีบประคองชิ้นส่วนกะโหลกที่มีรอยเจาะและกระดูกไหปลาร้าบรรจุลงกล่องอย่างระมัดระวัง

นี่คือหลักฐานที่จะใช้สับคอคนบนบัลลังก์ทอง

ตึง! โครม!

เสียงกระแทกด้านนอกดังสนั่น เพดานสุสานร่วงกราวเป็นสาย บานศิลาแกรนิตเริ่มปริร้าว คมกระบี่และหัวหอกเหล็กแทรกผ่านช่องว่างเข้ามา

[ติ๊ง!]

เสียงสังเคราะห์อันเยือกเย็นดังก้องขึ้นในหัวของกู้เยี่ยนทันที

[ระบบชันสูตรยมโลกได้รับการกระตุ้น!]

[ตรวจพบการเปิดโปงความจริงทางนิติวิทยาศาสตร์: คดีฆาตกรรมอำพรางสายเลือดมังกรแท้จริงแห่งแคว้นต้าฉู่]

[ระดับความสมบูรณ์ของหลักฐาน: เก้าส่วนเต็มสิบ]

[ดำเนินการมอบรางวัลแห่งการพิพากษา: ปลดล็อกทักษะ 'เนตรสัจจะมองทะลุเนื้อเยื่อ' และถ่ายทอดปราณบริสุทธิ์คืนชีพจรจำนวนสามร้อยปี!]

กระแสพลังงานอันร้อนผ่าวมหาศาลปะทุขึ้นจากส่วนลึกของจุดตันเถียน เส้นลมปราณขี่วู่ระดับเก้าขยายตัวกว้างขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาวูบวาบด้วยแสงสีครามอมทอง

ภาพเบื้องหน้าแปรเปลี่ยนเป็นโครงสร้างเส้นเลือด จุดชีพจร และการไหลเวียนของพลังงานอย่างแจ่มชัด

กู้เยี่ยนลุกขึ้นยืน สะบัดมือคว้าข้อมือซ้ายของเยี่ยนหรูเสวี่ยเอาไว้

" เจ้าจะทำอะไร?!" หญิงสาวผงะหนีตามสัญชาตญาณ

กู้เยี่ยนถ่ายทอดปราณบริสุทธิ์คืนชีพจร ส่งตรงเข้าสู่จุดเน่ยกวนบนข้อมือของนางทันที

กระแสความร้อนแล่นปราดเข้าปะทะไอเย็น รอยปื้นสีม่วงคล้ำบนผิวเนียนละเอียดจางลงอย่างเห็นได้ชัด เส้นเลือดที่หดเกร็งคลายตัวออกในพริบตา

เยี่ยนหรูเสวี่ยเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดทรมานมลายหายไป ลมปราณที่เคยติดขัดกลับมาไหลเวียนได้ถึงห้าส่วน

นางเงยหน้ามองเขา แววตาระคนความตื่นตะลึงและซับซ้อนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"เก็บแรงของเจ้าไว้ฟันคนเถอะ" กู้เยี่ยนปล่อยมือ ตวัดดาบยักษ์ขึ้นพาดบ่า "แขกข้างนอกใจร้อนจนทนไม่ไหวแล้ว"

โครมมม!

บานศิลาแกรนิตหนาสามศอกแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงระเบิดดินปืนผสมลมปราณ ควันหนาทึบตลบอบอวล พร้อมการปรากฏกายของกองทหารเกราะเหล็กกล้าทมิฬนับสิบนาย

ทหารทุกคนสวมหน้ากากเหล็กปิดบังใบหน้า แววตาไร้ประกายชีวิตดุจหุ่นเชิด ในมือถือหน้าไม้กลแปดดอก เล็งตรงเข้ามายังร่างของคนทั้งสอง

"ฆ่าพวกมันทั้งสองคน อย่าให้เหลือแม้แต่ซากกระดูก!" เสียงบัญชาการอันแหบแห้งดังก้องมาจากด้านหลัง

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

สายหน้าไม้นับร้อยเส้นดีดผึงพร้อมกัน ลูกศรหัวเหล็กอาบยาพิษสีเขียวคล้ำพุ่งแหวกอากาศดั่ง-่าฝน

เยี่ยนหรูเสวี่ยตวัดกระบี่เงินครามขึ้นตั้งท่า แต่กู้เยี่ยนกลับก้าวออกไปขวางหน้านางไว้เพียงก้าวเดียว

เนตรสัจจะมองทะลุเนื้อเยื่อทำงานทันควัน วิถีลูกศร จุดหมุนของกลไกหน้าไม้ และรอยต่อของเกราะเหล็กบนร่างทหารทุกคน ปรากฏขึ้นในสายตาของเขาราวกับภาพวาดแยกชิ้นส่วน

"ศพทารกหนึ่งศพ แลกกับหัวของพวกเจ้าทั้งหมด... คุ้มค่ายิ่ง!"

กู้เยี่ยนแค่นเสียง ลมปราณมังกรกลืนสวรรค์ระเบิดออกจากร่าง ดาบยักษ์วาดเป็นวงโค้งสะบั้นม่านลูกศรขาดกระจุยกลางอากาศ ก่อนพุ่งทะยานเข้าหากองทหารเกราะหนักดั่งสายฟ้าฟาด

[ระบบชันสูตรยมโลกส่งเสียงเตือนคลั่ง: 'พบศพทายาทสายเลือดมังกรแท้จริง — จักรพรรดิองค์ปัจจุบันบนบัลลังก์คือมารสวมรอย!']